środa, 29 lipca 2009

Mistra (Mystras)

Mistra (Mystras) to ufortyfikowane miasto bizantyjskie, położone na zboczach gór Tajget (na Peloponezie), w pobliżu Sparty. Zostało założone przez Franków w 1205 roku, gdy w rezultacie czwartej krucjaty zajęto Konstantynopol. W tym okresie Wilhelm II wybudował na szczycie góry zamek. W roku 1261 miasto wraz z innymi fortami południowo-wschodniego Peloponezu zostało oddane Bizancjum. Mistra stała się drugim, po Konstantynopolu, pod względem ważności miastem cesarstwa, zaś pałac Wilhelma II był drugą rezydencją cesarzy bizantyjskich. W mieście odrodziła się potęga Bizancjum. Do pierwszej dekady XV wieku Mistra stanowiła kulturalne i intelektualne centrum świata bizantyjskiego. W mieście rozkwit przeżywała również architektura bizantyjska. Powstały liczne kościoły zwieńczone kopułami i bogato zdobione freskami (co można zobaczyć na zdjęciach). W połowie XV wieku Mistra przeszła w ręce tureckie. Następnie, została dwukrotnie zniszczona przez pożary w 1770 i 1825 roku. Obecnie to wyludnione ruiny (z wyjątkiem żeńskiego klasztoru Pandánassa). Cały zespół architektoniczny, obejmujący fortecę, pałac, kościoły i klasztory, został w 1989 roku wpisany na listę światowego dziedzictwa UNESCO.

***

Mistra (Mystras) fue una ciudad fortificada en Morea (Peloponeso) sobre el monte Taigeto, cerca de la antigua Esparta, en Grecia. Mistra fue la capital del Despotado latino de Morea, establecido en 1205 tras la conquista de Constantinopla durante la Cuarta Cruzada. El príncipe Guillermo II construyó un palacio en Mistra en 1249. El Despotado latino fue reconquistado tras tomar Constantinopla en 1261. Mistra y el resto de Morea llegaron a ser bastante ricas a partir de 1261, en comparación con el resto del Imperio. Bajo el gobierno del déspota Teodoro, se convirtió en la segunda ciudad más importante del Imperio, tras Constantinopla, y el palacio de Guillermo II pasó a ser la segunda residencia imperial. Mistra también fue el último centro de la cultura bizantina. En 1989, las ruinas (de la fortaleza, palacio, iglesias y monasterios) fueron declaradas por la Unesco Patrimonio de la Humanidad.

Zbliżamy się do najwyższych gór Peloponezu - gór Tajget (najwyższe szczyty wznoszą się na wysokość 2410 m n.p.m.)
El monte Taigeto (una cordillera del Peloponeso que se eleva a unos 2.410 m.)

Tajget w pobliżu Mistry (na zboczach widać maluteńkie wioseczki)
El monte Taigeto cerca de Mistra


Ściany zamku w Mistrze, wznoszącego się na szczycie wzgórza ponad Górnym Miastem. Mimo dużych zmian dokonanych za czasów bizantyjskich i tureckich, zachował styl frankoński.
La fortaleza

Widok z zamku na Miasto Górne i Dolne. Różnica wysokości pomiędzy poszczególnymi częściami miasta jest imponująca. Trzeba było mieć niezłą kondychę, aby codziennie dylać w górę i w dół. Sami pożądnie się zmachaliśmy, a szczególnie, że tego dnia panowała straszna duchota i gorąc.
La vista de la fortaleza a la ciudad alta y la ciudad media de Mistra

W najwyższej części zamku. W tle widok na Spartę
Las ruinas de la fortaleza

Kościół Agía Sofía / Iglesia de Agía Sofía

Kościół Agía Sofía / Iglesia de Agía Sofía

Pałac Despotów / El Palacio de los Déspotas




Klasztor Vrondochión / El Monasterio Vrondochión


Klasztor Vrondochión z innej perspektywy
El Monasterio Vrondochión de otro sitio

Brak komentarzy: