sobota, 21 maja 2016

Western Wall – Zachodni Mur – Zachodnia Ściana – Ściana Płaczu

Western Wall, Zachodni Mur, Zachodnia Ściana, Ściana Płaczu – to wszystko nazwy jednego miejsca – pozostałości po drugiej Świątyni Jerozolimskiej (Świątyni Salomona). To jedno z najważniejszych miejsc sakralnych na świecie. Świątynia Jerozolimska wznosiła się na wzgórzu, zwanym w czasach biblijnych "Morią". Tak górę nazwał sam Abraham. Góra Moria według tradycji żydowskiej była miejscem złożenia ofiary z Izaaka. Tu również według Biblii Jakub widział swoją drabinę prowadzącą do nieba. Historia tego miejsca zaczęła się intensywnia rozwijać, gdy Dawid zdobył Jerozolimę i przystąpił do wznoszenia szeregu budowli. Uczynił miasto stolicą swojego królestwa i przywiózł tam Arkę Przymierza. To on postanowił zbudować dla niej świątynię. Budowę jednak rozpoczął i dokończył jego syn – Salomon w 930 p.n.e. Stała na Wzgórzu Świątynnym przez 410 lat aż do zburzenia przez Nabuchonozora 586 p.n.e. Wówczas większość mieszkańców Jerozolimy została wywieziona do Babilonu. Budowa drugiej świątyni rozpoczęła się w 538 p.n.e. za rządów króla perskiego Cyrusa, który zgodził się na powrót żydów do Jerozolimy, i została ukończona w 516 p.n.e. Około 19 p.n.e. król Herod Wielki rozbudował i upiększył świątynię. Od tego czasu była ona nazywana świątynią Heroda. W 70 r. n.e. Rzymianie rozbili powstanie żydowskie, zdobyli Jerozolimę i zburzyli świątynię. Jej zburzenie zapowiedział Jezus, który powiedział, że po świątyni nie zostanie kamień na kamieniu. Za cesarza Hadriana na Wzgórzu Świątynnym umieszczono świątynię Jowisza (132 r. n.e.). W czasach Bizancjium Wzgórze Świątynne pozostało nieodbudowane, mimo iż Jerozolima stała się wówczas miastem chrześcijańskim i w miejscach świętych zbudowano wiele kościołów i bazylik. Wkrótce do Jerozolimy dotarł islam. Pierwsi władcy muzułmańscy wykazali duże zainteresowanie Wzgórzem Świątynnym, gdyż według tradycji islamskiej Mahomet właśnie z tego miejsca wzniósł się do nieba. Zbudowano tam dwa meczety: nad świętą skałą, na której Abraham składał ofiarę ze swojego syna, stanęła Kopuła na Skale, zaś w miejscu gdzie znajdowała się Brama Wielka Świątyni Heroda stanął meczet Al-Aksa. Odtąd, z wyjątkiem krótkiego okresu Królestwa Jerozolimskiego utworzonego przez krzyżowców w XII i XIII wieku, teren ten zawsze należał do muzułmanów. 

Do dziś miejsce to ściąga wyznawców trzech religii. Żydzi wierzą, że gdy świątynia Salomona zostanie odbudowana, przyjdzie Mesjasz, na którego czekają. Chrześciajnie też czekają na Mesjasza, czyli Jezusa, a właściwie jego powrót. O trzeciej świątyni wspomina Księga Objawienia. Tylko muzułmanom ten pomysł chyba się nie podoba, bo oznaczałoby to zburzenie Kopuły na Skale i meczetu Al-Aksa i przejęcie Wzgórza Świątynnego przez żydów. Obecnie Wzgórze jest nieczyste dla wyznawców judaizmu (znaleziono tam kiedyś niepogrzebane kości ludzkie) i dlatego żaden żyd nie ma prawa wejść tam. Jedynym miejscem, do którego mogą się zbliżać, jest Ściana Płaczu – odzyskana przez nich w czasie wojny sześciodniowej w 1967 roku.

 Ściana Płaczu to fragment muru oporowego, podtrzymującego platformę świątynną. Obecnie wychodzi na obszerny plac, który powstał po usunięciu arabskiej zabudowy w 1967 roku w wyniku zajęcia Jerozolimy przez armię izraelską.

Różne wątki tego muru wskazują na różne etapy jego budowy. Aż dziewiętnaście kolejnych warstw wnika w grunt na głębokość 21 metrów!

Wątek muru herodiańskiego, charakteryzujący się dużymi i dobrze obrobionymi monolitami, układany bez zaprawy wiążącej, wznosi się siedmioma warstwami powyżej pawimentu współczesnego placu. Wyższe warstwy naprawianego wielokrotnie muru pochodzą z okresu bizantyńskiego, krzyżowców, arabskiego i tureckiego.

Część dla kobiet 




Część dla mężczyzn 







 

 





 
 Plac z widoczną rampą dla muzułmanów prowadzącą na Wzgórze Świątynne

 Kopuła na Skale górująca nad placem przez Zachodnią Ścianą

Co ciekawe, swój obecny wygląd Kopuła na Skale zawdzięcza sułtanowi Sulejmanowi Wspaniałemu. Nie tylko wydał ogromne pieniądze na jej upiększenie, ale również odbudował mury i bramy Jerozolimy, które wcześniej totalnie rozwalił Saladyn (Salah ad-Din) podczas odbijania Jerozolimy z rąk krzyżowców.

Brak komentarzy: